Temat numeru Przestrzenie

Otwockie pogranicza

Opisując w 1893 roku warunki letniskowania w rozwijającej się podwarszawskiej stacji klimatycznej, inżynier Edmund Diehl wskazał na podstawowy podział terenu Otwocka, przypieczętowany rozdzieleniem obu jego części przez nasyp Kolei Nadwiślańskiej.

Katarzyna Adamska

Przestrzeń braku. O „Niewidzialnym Innym” w fotografiach ataku atomowego na Hiroszimę i Nagasaki

Jednym z zasadniczych problemów, z którym od samego początku borykali się twórcy wizualnych reprezentacji otaczającej rzeczywistości było odwzorowywanie relacji przestrzennych.

Aleksandra Brylska

Teatr Pamięci naszych czasów

Atlas Mnemosyne, niedokończony projekt Aby’ego Warburga, miał być zarówno projektem historii sztuki, śledzącym i rekonstruującym ścieżki migracji figur wyobrażeniowych, jak i narzędziem mnemicznym, mapą krajobrazu kulturowego.

Martyna Chrześcijańska

Wirtualne topografie. Transfiguracje przestrzeni w powieściach opartych na alternatywnej wersji historii

Jak wyglądałaby współczesna Warszawa, gdyby ominęła ją II wojna światowa? Jaka byłaby tożsamość historyczna stolicy bez pamięci o powstaniu i śladów getta? Czy można wyobrazić sobie panoramę miasta bez Pałacu Kultury?

Magdalena Górecka

Desant betonowych domów. Krótka historia osiedla Za Żelazną Bramą

Osiedle Za Żelazną Bramą, po półwieczu chyba już oswojone, nazywane było eksperymentem społecznym – zbyt wielkim, wpisanym obco w przestrzeń miasta, zdehumanizowanym.

Jakub Jakubaszek

Święto Morza – euforia i histeria

W dwudziestoleciu międzywojennym, jak chyba nigdy wcześniej i nigdy później w historii kultury polskiej, morze zostało docenione jako przedmiot działań politycznych i ekonomicznych, artystycznych i społecznych.

Anna Jaroszuk

War-saw! Przestrzeń Warszawy utkana z pamięci

Okazuje się, że można wyodrębnić coś, co w literaturze polskiej zasługuje na miano syndromu warszawskiego i co wiąże się ze specyficznym stosunkiem do pamięci i przestrzenności.

Dobrosława Korczyńska-Partyka

Muzyka a przestrzeń (widowiska muzyki współczesnej)

Początkiem zmiany, dzięki której muzyka przestała być jedynie audytywna, jest wyjście z sali koncertowej w inne przestrzenie, wobec których nie mogła pozostać obojętna.

Ewa Kozik

„Dom wciąż kiwających się podłóg”, czyli przestrzeń żaglowca w ujęciu antropologicznym

Przestrzeń żaglowca nie jest jednorodna – składa się z różnych stref odmiennych rangą. Wyróżnia się ponadto niezwykłymi na lądzie determinantami: kątem nachylenia w zależności od kursu względem wiatru, kursem drogi nad dnem i kursem drogi po wodzie…

Agnieszka Leśny

Seksualność w kinie Andrzeja Żuławskiego – między afirmacją a buntem

Reżyser „Opętania”, jako jeden z niewielu Autorów współczesnego kina, tworzy obrazy niezwykle osobiste i oryginalne. Jego filmy zajmują osobne miejsce w historii kinematografii.

Krzysztof Bernaś