Seksualność w kinie Andrzeja Żuławskiego – między afirmacją a buntem

Reżyser „Opętania”, jako jeden z niewielu Autorów współczesnego kina, tworzy obrazy niezwykle osobiste i oryginalne. Jego filmy zajmują osobne miejsce w historii kinematografii.


Teatr Pamięci naszych czasów

Atlas Mnemosyne, niedokończony projekt Aby’ego Warburga, miał być zarówno projektem historii sztuki, śledzącym i rekonstruującym ścieżki migracji figur wyobrażeniowych, jak i narzędziem mnemicznym, mapą krajobrazu kulturowego.


„Dom wciąż kiwających się podłóg”, czyli przestrzeń żaglowca w ujęciu antropologicznym

Przestrzeń żaglowca nie jest jednorodna – składa się z różnych stref odmiennych rangą. Wyróżnia się ponadto niezwykłymi na lądzie determinantami: kątem nachylenia w zależności od kursu względem wiatru, kursem drogi nad dnem i kursem drogi po wodzie…


Święto Morza – euforia i histeria

W dwudziestoleciu międzywojennym, jak chyba nigdy wcześniej i nigdy później w historii kultury polskiej, morze zostało docenione jako przedmiot działań politycznych i ekonomicznych, artystycznych i społecznych.


Desant betonowych domów. Krótka historia osiedla Za Żelazną Bramą

Osiedle Za Żelazną Bramą, po półwieczu chyba już oswojone, nazywane było eksperymentem społecznym – zbyt wielkim, wpisanym obco w przestrzeń miasta, zdehumanizowanym.


Wirtualne topografie. Transfiguracje przestrzeni w powieściach opartych na alternatywnej wersji historii

Jak wyglądałaby współczesna Warszawa, gdyby ominęła ją II wojna światowa? Jaka byłaby tożsamość historyczna stolicy bez pamięci o powstaniu i śladów getta? Czy można wyobrazić sobie panoramę miasta bez Pałacu Kultury?


Otwockie pogranicza

Opisując w 1893 roku warunki letniskowania w rozwijającej się podwarszawskiej stacji klimatycznej, inżynier Edmund Diehl wskazał na podstawowy podział terenu Otwocka, przypieczętowany rozdzieleniem obu jego części przez nasyp Kolei Nadwiślańskiej.


Przestrzeń braku. O „Niewidzialnym Innym” w fotografiach ataku atomowego na Hiroszimę i Nagasaki

Jednym z zasadniczych problemów, z którym od samego początku borykali się twórcy wizualnych reprezentacji otaczającej rzeczywistości było odwzorowywanie relacji przestrzennych.


Muzyka a przestrzeń (widowiska muzyki współczesnej)

Początkiem zmiany, dzięki której muzyka przestała być jedynie audytywna, jest wyjście z sali koncertowej w inne przestrzenie, wobec których nie mogła pozostać obojętna.


War-saw! Przestrzeń Warszawy utkana z pamięci

Okazuje się, że można wyodrębnić coś, co w literaturze polskiej zasługuje na miano syndromu warszawskiego i co wiąże się ze specyficznym stosunkiem do pamięci i przestrzenności.